Posts Tagged ‘ բլոգ ’

Հրաժեշտի և տեղափոխության մասին…

Իրեն բոլոգոսֆերայի մասն համարող բլոգս ընթերցող սիրելի հասարակություն, ուզում եմ ձեզ տեղեկացնել, որ այսուհետ ես այստեղ գրառումներ չեմ անելու: Եթե քեզ ընդհանրապես հետաքրքրում են իմ գրառումները և դրանք քեզ ինչ որ հավելյալ ինֆորմացիա են տալիս այս կամ այն իրադարձության կամ ԲԱՆ-ի վերաբերյալ, ուրեմն քեզ սիրով տեղեկացնում եմ, որ ես իմ բլոգային “գործունեությունը” շարունակելու եմ www.keshishyan.info-ում: Ես իրան կոչել եմ “Փակագծերից դուրս”, որովհետև այնտեղ խոսելու եմ ավելի բաց ու անկաշկանդ ու ոչ մի գաղտնիք չի մնալու: Ինձ համար հաճելի էր այս ութ ամիսների ընթացքում շփվել ձեզ հետ: Հուսով եմ, որ այդ շփումը կշարունակվի նաև “Փակագծերից դուրս”-ում: Դե ինչ, ինձ ու քեզ նորանոր հաջողություններ… Կտեսնվենք այնտեղ…

Անկեղծության շաբաթ

Մոտավորապես մի ամիս կամ ավելի շատ առաջ էր, որ չգիտեմ ինչ էր պատահել իմ կամ շրջապատիս ծանոթ ու անծանոթ մարդկանց հետ: Սաղի հետ մի բան ըլնում էր, ու էտ ընթացքում էլ ոնց որ թե իմ կյանքը լավ էր ընթանում ու հիմնականում վերելքի պահեր էին: Մի շաբաթվա մեջ 3 աղջիկ ուզեց հետս անկեղծանար: Ոչ մեկին էլ լավ չէի ճանաչում, հիմնականում մի քանի բառ էինք փոխանակել, էն էլ օնլայն: Սենց բան եղել էր հետս մի քանի տարի առաջ, դպրոցական վախտերս, երբ դասարանի կեսից ավելին, ներառյալ դասատուներս անկեղծանում էին մոտս: Մի պահ ինձ թվում էր, թե տերտեր եմ դարձել 🙂 Էն որ մի հատ պոստ ունեի խորհուրդներ տալու մասին, մի անգամ էլ ասեմ, որ էտ ճիշտ ա ու էս անգամ էլ իմ խորհուրդները օգնեցին իրանց: Էտ ժամանակ ես արդեն իրանցից լավ եմ զգում ինձ, որ կարողացա մի բանով օգնած ըլնեմ իրանց: Շարունակել կարդալ

Ամենավատ ու ամենաբացասական մարդիկ: Նեռվայնություն

Այս ստեղ պետք ա գալիս LiveJournal-ը, որտեւ ինքն ա կարում գրի մարդու տրամադրությունը:

Արդեն քանի օր ա, որ նախկին Վահագից էդքան էլ բան չի մնացել: Կարող ա արտաքինից նույնն եմ ու ցույց չեմ տալիս, բայց հաստատ կարամ ասեմ, որ հետս մի բան ըլնում ա: Կոնկրետ չգիտեմ ինչ ա, բայց հաստատ էն չի, ինչ որ դուք մտածում եք: Բլոգիս կարդացողները կապ չունեն իրանց մտածածի հետ ու ես էլ էտի ցույց չեմ տալիս: Սաղին թվում ա, որ եթե քեզ միշտ ուրախ տրամադրության մեջ են տենում, ուրեմն տենց էլ կա իրականում ու միշտ ու դու ապրում ես անհոգ կյանքով ու չես էլ տենում շուրջդ ինչ ա կատարվում: Կյանքը միշտ էլ ծայրահեղություն ա, ուղղակի էտի նկատել ա պետք: Շարունակել կարդալ

Մեռանք հանդիպում կազմակերպելով: Արմենիքս :)

Էսօր էլի արմենիքսցիներով հավաքվել էինք: Արդեն մի ընտանիք ենք դարձել ու շաբաթը երկու անգամ տեղ ենք գնում J Հունվարի 13-ին գնացինք կատոկ, հունվարի 22-ին գնացինք բոուլինգ խաղալու ու հետո էլ սեղանի շուրջ հավեսով զրուցեցինք: Դե էսօր էլ նորից գնացինք կատոկ: Ասեմ, շատ լավ անցավ: Մարդիկ կան, որ մեր հետ են սղալ սովորում: Հավեսով նկարվեցինք, նկարահանվեցինք, ընկանք, ցավացրինք ու էլի սենց բաներ: Մարդիկ արդեն ասում են, որ Արմենիքսը ոչ թե միկրոբլոգային համակարգ ա, այլ ժամանցի կազմակերպման սայթ: Ասեմ համ էլ, որ լավ ծիծաղում էինք: Մերոցից մեկի կանկեն թույլ էր ու չէր կարում սղար, դրա համար էլ ում տենում քցում էր: Ես էլ մի անգամ ընկա ու մինչեւ հիմա մեջքիս ցավը հիշացնում ա ինձ: Շարունակել կարդալ

2010 in review

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

Healthy blog!

Շարունակել կարդալ

Եվ ամփոփումն այն բանի…

Արդեն 2 տարի է անցել, ինչ ես բացել եմ իմ առաջին բլոգը, բայց այս 2 տարվա մեջ ես երբեւէ գրառում չէի արել, որովհետեւ չգիտեի ինչ գրել, ում համար գրել, բայց միշտ մտքերս խառն են եղել ու միշտ ասելու բան ունեցել եմ, սակայն սահմանափակվել եմ իմ նեղ ընկերական շրջապատով: Այս տարի սեպտեմբերին կատարեցի իմ առաջին գրառումը` “Հայակական եկեղեցին որպես ընտրական տեղամա՞ս“: Շարունակել կարդալ

Եվս մեկ քայլ…

Արդեն երկրորդ անգամն է, որ իմ բլոգը ցույց են տալիս Հ1-ի եթերում: Ձեզ եմ ներկայացնում հաղորդման այն հատվածը, որտեղ խոսվում է իմ բլոգի մասին:

Շարունակել կարդալ